اااافقق

سلام این وب به آدرس جدیدی منتقل شد

یک تکه آسمان جدید

نفهم

همیشه دستامو می گرفت
یه جورایی میشه گفت نگهم میداشت
نمی فهمیدم چرا
روز جداییمون اول دستامون از هم جدا شد

خواست که جدا شه

هنوزم نفهمیدم چرا

صدای تو

چشم هایم را که می بندم

صدای تو پر می کند تمام وجودم را

دلنشین است

مثل تمام ذره های نورانی پراکنده در هوا

زیبایی چشم هایت اگر نبود

شاید

تا آخر عمرم کور می ماندم

نه

گاهی وقت ها دست با لبه ی یک کاغذ هم زخم می شود
.
.
.

خنجر لازم نیست

سخت

I wanna run through the air.

I wanna touch every thing around me.

Life is good.

It must be good.

I am obliged to enjoy it.

And there is nobody to help me

Make it easy to tolerate

Just me

Me

Me

I am obliged to spend it

Second by second

Minute by minute

Hour by hour

So hard

So hard

چند تا فضول بالا سرمند

نمی رفتی

دستاتو فشار میدادم

داغ بودند

نبضشون خیلی سریع تر از ضربان قلب من بود

فشار میدادم

فشار میدادم

یادته...

می گفتی من قوی ترم، می گفتی زورم بیشتره

زورم، قدرتم، پنجه های نیرومندم،

هیچ کدوم نتونستند جلوی جداشدن دستاتو از دستام بگیرند

شاید تو می دونستی

و همیشه توی دلت به من می خندیدی

اشکالی نداره اگه خندیدی

اما

کاش یه کم از اون خنه های پنهونیتو به من نشون میدادی

حتی برای مسخره کردنم

کاش آرزوی لبخندتو به دلم نمیذاشتی

نمی رفتی

هیچ

چیزی ندارم بنویسم. خودکارو که میذارم روی کاغذ صفحه پر میشه از کلماتی که حالمو بد می کنند مثل دو تا متن قبلیم.

به هر حال نظر بدید بدونم سر می زنید

بای